گروه کوهنوردی پیکان بهبهان

                                       صعود قله کل قدویس ، ارتفاع 4350 متر

در تاریخ  14 و 15 خرداد 95 راس ساعت 6:30 دقیقه صبح چهاردهم از میدان ارجان بهبهان با دو وسیله نقلیه شخصی بمنظور صعود قله کل قدویس، غربی ترین قله دنا واقع در استان اصفهان  حرکت کردیم . پس از گذشتن از شهر های گچساران و بابا میدان و یاسوج به سمت جاده سمیرم در اقامتگاه ارشاد جهت صرف صبحانه ایستادیم بعد از صرف صبحانه و استراحت به راه خود ادامه دادیم تا بعد از پل قره به ورودی روستای آب ملخ در سمت راست جاده رسیدیم از اینجا تا روستا گردنه ای خاکی وگذر از پل آهنی که بر روی روخانه استوار بود در ساعت 11:15دقیقه به روستا رسیدیم ( در این روستا اهالی منازل خود را به مکانی دیگر انتقال داده و خود روستا را به کوهنوردان و گردشگران به روزی 100000 ریال و شبی 100000 ریال جمعا 200000 ریال اجاره میدهند لازماست اضافه نمایم مغازه ای جهت خرید مایتاج مسافرین نیز است ) وسائل نقلیه را پارک و تحویل دادیم و خود در ساعت 11:45 دقیقه آماده حرکت به سمت دره اتابکی دره ای طولانی و پر فراز و نشیب دارای چشمه های آب گوارا و حضور دامداران نمودیم پس از گذشت یک ساعت به اولین چشمه که دارای آبی گوارا بود رسیدیم آبی نوش جان کردیم، دست و روئی شستیم پس از استراحتی کوتاه به راه خود ادامه دادیم. ادامه را پا کوب و دارای فراز نشیبی ملایم بود یک ساعت بعد به رودی کوچک رسیدیم که آب آن از دل کوهی سنگی با حجمی بالا و سرد خارج میشد از کنارش بدون توقف گذشتیم حال ساعت 14:15 دقیقه است ( این رود در نهایت با آب دیگر چشمه ها پس از برداشت آب کشاورزی اهالی به رودخانه قره می ریزد ) به راه خود در بین بوته ها و درختان زالزالک و گونها به سمت گردنه انتهائی دره اتابکی ادامه دادیم ساعت 15:15 دقیقه به محل اسکان گوسفند سرائی با حضور عشایر رسیدیم در کنار چادر های آنها در سایه نچندان تخته سنگی به استراحت و تناول نهار پرداختیم پس از استراحت ساعت 16:15 دقیقه آماده حرکت شدیم از اینجا به بعد منتظر گروه دیگری از کوهنوردان بهبهان بودیم که قبل از ما جهت فتح قله روز گذشته عازم منطقه شده بودند بودیم بالاخره ساعت 17:30 دقیقه به محل شب مانی آنه در گوسفند سرائی که چادر آنها بر پا بود رسیدیم دو نفر از آن گروه در چادر مانده بودند. بعد سلام علیکی و سراغ بقیه را گرفتن به راه خود ادامه دادیم. تا ساعت 18:15 دقیقه به گردنه ای که منتظرش بودیم رسیدیم راه خود را به سمت راست به بالاترین نقطه گردنه ادامه دادیم از اینجا به بعد برفچال ها کوچک و بزرگ دیده می شد. از اینجا به سمت دره پیش رو پائین رفتیم و در محلی که آقای محمدی سرپرست گروه برای شب مانی در نظر گرفته بود ساعت 18:45 دقیقه رسیدیم بعد از جایگزین شدن و صرف شام جهت سوخت گرمایشی شب به جمع آوری چوب پرداختیم، آتشی بر پا کردیم البته محدود چون مقدار چوب جمع آوری شده زیاد نبود و سرمای نیمه شب پیش بینی شده نبود. پس از کمی استراحت با کونی هائی که همراه داشتیم سقفی نچندان جهت جلو گیری سرما و با با امکانات موجود بر پا کردیم. بعد از آن درون کیسه خواب ها رفتیم صبح ساعت 5:45 دقیقه با اعلام سرپرست بلند شدیم و وسائل خود را جمع کردیم و بعد از خوردن چای و بیسکویت وسائل مورد نیاز خود را بر داشته و ساعت 6:30 دقیقه به سمت قله همگی سر حال و آماده در نهایت پس از 4 ساعت و گذر از یخچال زیر قله با شیبی نسبتا تند هگی ساعت 10:30 دقیقه به قله رسیدیم در این موقع دوگروه از یاسوج از مسیر روستای میمند به قله رسیدند در روزی خوب و هوائی دلنشین حدود یک ساعت بر فراز قله ماندیم ساعت 11:30 به سمت اقامتگاه شب مانی برگشتیم برای جبران وقت چون هوای گرم ظهر را در پیش داشتیم از روی یخچال تا نزدیکی های اقامتگاه نشسته اسکی کردیم. ساعت 13:30 به محل شب مانی رسیدیم بالافاصله بساط نهار را بر پا کردیم همگی گرسنه هرچه داشتیم خوردیم و آخرین مانده آب را چای درست کردیم و نوش کردیم حال آماده برگشت شدیم ساعت 14:30 دقیقه است کولی ها را برداشته زباله ها را هم بر داشته راه برگشت را در پیش گرفتیم از همان راهی که آمده بودیم. بدون وقفه ادامه راه دادیم تا ساعت 16 به چشمه بزرگی ه از آن گذشته بودیم رسیدیم 30 دقیقه در نار آب اطراق ردیم دست و صورت و پا های خود را شسته و خنک نمودیم ساعت 16:30 به راه خود ادامه دادیم ساعت 17:30 به اولین چشمه آب گوارای نزدیک روستا رسیدیم حالا یک ساعت تا روستا فاصله داریم اما قدم ها خسته و هوای گرم باعث شد تا دمی در کنار چشمه زیر سایه درختی که آنجا بود به استراحت و نوشیدن چای تازه بپردازیم. حال بااستراحت به موقع ساعت 18 به راه خود ادامه دادیم ساعت 19:15 دقیقه به پای ماشین ها رسیدیم بلافاصله آماده حرکت شدیم و بدون فوت وقت برگشت خود را آغاز نمودیم ساعت 21:15 دقیقه به مکانی که صبحانه روز قبل خورده بودیم رسیدیم استراحتی نمودیم و چائی خوردیم بعد به راه خود ادامه دادیم ساعت 2215 دقیقه به آبادی قره رسیدیم استراحتی کردیم بستنی خوردیم و شیشه ماشین را تمیز کردیم و به راه خود ادامه دادیم ساعت 11:25 دقیقه به بابامیدان رسیدیم پساز صرف شام و استراحت ادامه راه دادیم در نهایت پس از صعودی موفق با روحیه ای شاد و آماده صعودی دیگر ساعت 2 بامدادروز بعد به بهبهان رسیدیم لازم است کیاهان منطقه را که در مسیر ما بودند نام ببرم ( زالزالک، گردو، ارغوان، بنگرو، و کون های خاص زاگروس، والک ، تره کوهی، کارده، جاشیر و چویل که همگی عطر و بوئی خاص به منطقه داده بودند ) اعضائ گروه آقای 1 - مسعود محمدی سرپرست 2 - خانم شمسائی 3 - ابراهیم صمیمی 4 - حمید رضا موسویون 5 - محمود امینی و خودم غلامرضا بازو 

                                    صعود شبانه پاییزی به قله خامین

ساعت ۴ بعداز ظهر۱/۸/۱۳۹۲ از روستای تل چگاه صعود خود شروع نمودیم ساعت ۵:۱۵ دقیقه به چشمه تل سنگ رسیدیم در ساعت ۸:۳۰ دقیقه به منظور صرف شام توقف کردیم و در ساعت ۱ بامداد ۲/۸/۹۲ موفق به صعود شدیم ساعت۱:۱۰ دقیقه بسمت توقفگاه ماشینها حرکت کردیم تمام شب در راه بودیم ساعت ۸:۱۰ دقیقه به محل مورد نظر رسیدیم
همنوردان این صعود اقای مسعود محمدی به همراه همسرشان (خانم شمسایی )ُِ ِمحمدرضا  محمدحسنی -فضل الله شفاییان. محمد ابراهیم  محمدی. مرتضی  حسن نزاد. عیسی حسینی. عباس محسنی. احسان موثق (توضیح ساعت ثبت شده ۱ ساعت جلو بوده )        

                                         ^{صعود به قله خامیبا ارتفاع 3600}

^{روز چهارشنبه 92.08.01  ساعت 13:30 دقیقه با دو دستگاه سواری از بهبهان به قصد صعود به قله خامی در استان کهگیلویه و بویراحمد به طرف شهرستان دهدشت و چرام و ازجاده چرام به باشت از مسیر روستای کوهسرک به منطقه تل چگاه رفته و در نزدیکی غار تل چگاه در ساعت 15:30 دقیقه ماشین ها را پارک کرده ، بعد از آماده شدن و بستن کوله های خود در ساعت 16 با سرپرستی آقایان محمد حسنی و مسعود محمدی حرکت کرده که در ساعت 17:20 دقیقه به چشمه ترسنگ رسیده بعد از برداشتن آب ساعت 17:30 دقیقه  به حرکت خود ادامه داده و چون هوا کم کم تاریک می شد مسیر را با همکاری و مشورت با تمام اعضائ گروه هماهنگ کرده و در ساعت 20:30 دقیقه در جنگل اتراق کرده و نیم ساعتی به صرف شام مختصر و چای و استراحت پرداخته و در ساعت 21 به حرکت خود جهت فتح قله به راه خود ادامه داده که در نهایت چون شب بود و نور ماه هم به ما کمک کرده تا مسیر را پیدا کرده و در نهایت ساعت 1 بامداد روز بعد موفق شدیم قله خامی با ارتفاع حدود 3600 متر را فتح کرده ، بعد از گرفتن عکس و استراحتی مختصر ( چون هوا به شدت سرد بود ) در ساعت 1:15 دقیقه  به طرف پایین حرکت کرده که در نهایت در ساعت 7 صبح به چشمه رسیده که بعد از استراحت کوتاه به طرف محل پارک ماشین ها حرکت کرده که در پایان ساعت 8:20 دقیقه  صبح روز پنجشنبه 92.08.02 به آنجا رسیده و با موفقیت به طرف شهرستان بهبهان حرکت کرده}

^{متاسفانه در این مسیر زیبا که پوشیده از جنگل متنوع است بعضی از افراد که می شود گفت بی دردسر و مخالف طبیعت ، در جنگل آتش روشن کرده و بدون اینکه مسائل ایمنی را رعایت کرده باشند منطقه ای وسیع از جنگل را به آتش کشیده و  فقط از جنگل زیبا مقداری خاکستر را نمایان ساخته اند که در عکس  پیدا است  ،}

^{به امید روزی که تمام مردم از این منابع خدادادی استفاده درست کرده و تمام این طبیعت را خانه خود بدانند .}

^{اعضاء گروه: محمدرضا  محمد حسنی ، مسعود  محمدی ، محمدابراهیم  محمدی ، مرتضی  حسن نژاد، عباس  محسنی ، عیسی  حسینی ، فضل اله  شفائیان ، احسان  موثق و خانم  شمسایی} 

                                                    صعود به کوه سفید با ارتفاع ۳۲۰۰ متر

        درتاریخ پنجشنبه ۹۲/۷/۱۱ تعداد ۹ نفر اعضاء گروه پیکان بهبهان به اسامی حاج محمد رضا محمد حسنی، مرتضی حسن نژاد، ناصر جاوید، عباس محسنی، عیسی حسینی، حمید رضا موسویون، فضل اله شفائیان، مسعود محمدی و خانم شمسایی به قصد صعود به قله زیبا و با ابهت کوه سفید که در فصل های پاییز و زمستان و مدتی از بهار پوشیده از برف است، در ساعت ۱۳ از بهبهان به سمت روستای سر آسیاب در منطقه کهگیلویه و بویر احمد در شمال غربی بهبهان حرکت کرده که در ساعت ۱۵ به منطقه منگزو  ( دو سیدون ) رسیدیم که بعد از پارک کردن ماشینها و آماده شدن جهت حرکت به طرف منطقه ریزک دو نفر دیگر که قصد صعود به قله را داشتند به گروه ما پیوستند که باتفاق آنها حرکت کرده که در ساعت ۱۸:۴۵ دقیقه به منطقه ریزک رسیدیم، بعد از خوردن شام مختصر و چای در ساعت ۱۹:۳۰ دقیقه به حرکت خود ادامه داده و شبانه نهایتا" در ساعت  ۲۳:۱۵ دقیقه در هوای سرد منطقه به قله کوه سفید با ارتفاع ۳۲۰۰  ( متر نسبت به سطح دریا )  صعود نمودیم و بعد از گرفتن عکس و استراحت کوتاه به سمت پایین حرکت کرده و در ساعت ۳:۱۵  دقیقه فردای آن روز به ریزک برگشتیم و در ساعت ۵:۳۰ دقیقه  به منطقه منگزو رسیده که بعد از شستن دست و صورت به طرف بهبهان حرکت کردیم .

سرپرست صعود :  محمدرضا  محمدحسنی 

                                                          صعود به قله سبلان

روز یک شنبه مورخ ۱۳۸۹/۵/۱۰ گروه گوهنوردی پیکان بهبهان با برنامه ای از پیش تعیین شده با چهار دستگاه سواری شخصی از مسیر خوزستان، ایلام، کرمانشاه، همدان، آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی خود را به مشکین شهر از توابع استان اردبیل رسانده و از آنجا به آبگرم شابیل رفته پس از رسیدن بلافاصله بدون فوت وقت در مورد اینکه شب را در محل آبگرم بمانند یا اینکه به پناهگاه شرقی بروند مشورت نموده که سرانجام راٌی بر این شد که شب را در پناهگاه بسر برده و صبح فردا خود را برای صعود آماده کنیم. بر اساس همین تصمیم جمعی با دو دستگاه لندرور به پناهگاه رفته شب را در پناهگاه  گذراندیم. صبح فردا ساعت ۴:۴۰ دقیقه از خواب بیدار شده و بعد از آمادگی افراد ساعت ۵:۲۵ دقیقه گروه پشت سر مسعود محمدی حرکت خود را آغاز نموده، در بین را تعدادی از افراد گروه از ادامه صعود باز ماندند. دیگر افراد گروه پشت سر محمدرضا  محمدحسنی راه را ادامه که بعلت کندی بعضی از اعضاء گروه با قدم های آهسته و استراحت مکرر ساعت ۱۳:۱۵ دقیقه به دریاچه بالای سبلان رسیدیم. در مجموع با ۴۰ دقیقه استراحت و بر داشتن عکس سریعاٌ بمنظور برگشت به پناهگاه راه برگشت را در پیش گرفتیم. اعضاء ساعت  ۱۸ به پناهگاه رسیدند. از آنجائیکه یکی از افراد به دلایلی توان سرعت عمل در برگشت را هم پای دیگر اعضا را نداشت با آهستگی تمام ودر تاریکی شب و سرمای منطقه ساعت ۲۰:۳۵ دقیقه خود را به پناهگاه می رسانند گروه بدون معطلی با دو دستگاه لندرور که افراد گروه از پیش آماده کرده بودند بلافاصله به آبگرم برمی گردند و از آنجا با وسائل نقلیه خود را شبانه به تبریز می رسانند شب را در تبریز گذرانده وصبح فردا از همان راه به بهبهان عزیمت مینمایند.

اعضاء گروه : ۱- عبالحمید سیاری ۲- محمدرضا متولی ۳- رحمان متولی ۴- شاهپور معماری ۵- مسعود محمدی ۶- کامران صبوری ۷- غلامرضا بازو ۸- شرافت ۹- فضل اله شمائیان ۱۰- ابوالقاسم درخشنده ۱۱- ناصر جاوید ۱۲- تقی صدقی ۱۳- صدراله موسویون ۱۴- عباس محسنی ۱۵- محمدرضا محمدحسنی

سرپرست گروه : عبالحمید سیاری

                                                           صعود به قله سبلان

روز ۱۳۸۸/۵/۱۶ ساعت ۳:۳۰ دقیقه گروه کوهنوردی پیکان بهبهان با برنامه ای از قبل تعیین شده به قصد صعود قله ۴۸۱۱ متری سبلان. با گذشتن از شهرهای رامهرمز، اهواز، اندیمشک، پل­دختر، اسلام­آبادغرب، کرمانشاه، کامیاران، سنندج، دیواندره، سقز، بوکان، میاندوآب، ملکان، بناب، عجب شیر، آذرشهر، تبریز، اهر، عازم شهرستان مشکین شهر از توابع استان اردبیل شدیم. ساعت ۲۳ به مشکین­شهر رسیدیم. بعد از گذشت از مشکین­شهر به سمت آبگرم شابیل ادامه راه داده ساعت ۲۴ به آخرین نقطه مسیر، آبگرم شابیل رسیدیم. هوا مه آلود و بسیار سرد بود. بلافاصله چادرها را برپا کرده وسائل خود را از ماشین­ها خارج، پس از برپا کردن بساط چای و کمی استراحت تعدادی در ماشین­ها و دیگر افراد در چادر در کیسه­ خواب­ها رفته تا به استراحت بپردازند. صبح فردا بعد از صرف چای و صبحانه ساعت ۹:۲۰ دقیقه با دو دستگاه لندرور به پناهگاه شرقی در ارتفاع ۳۵۰۰ متری رفته ساعت ۱۰ به پناهگاه رسیدیم. وسائل خود را به پناهگاه بردیم. بعد از صرف چای و ناهار و استراحت اقدام به صعودی مناسب به منظور هم هوائی نمودیم، شب را در پناهگاه به سر برده و صبح ساعت ۵ از خواب بیدار شده و ساعت ۵:۳۰ دقیقه اقدام به صعود قله بزرگ و مرتفع سبلان که یکی از مشهورترین کوهای ایران واقع در شمال­غرب استان اردبیل، از شمال به منطقه لاری و مشکین­شهر، از جنوب به منطقه عمومی سراب، از شرق به اردبیل و سرعین و از غرب به هریس با مجموعه قلل یخچالی و چندین قله بالای ۴۰۰۰ متر، که اطراف مخروط بزرگ سبلان که آتشفشانی خاموش است قرار دارند. قله سبلان از شمال توسط چند یخچال و گرده صخره ای به دشت­های شابیل و آب گرم قطورسو و از جنوب با شیب­های تند سنگلاخی به دره سرعین و ویلادره و آلوارس و از غرب و شمال­غرب بوسیله یخچال­ها و شیب­های تندی پوشیده شده است، تنها از طریق گردنه مرتفعی در جنوب­غربی به قلل هرم داغ به ارتفاع ۴۴۰۰ متر و کسره داغ به ارتفاع ۴۳۵۰ مترمتصل می باشد. وجود دریاچه ای زیبا بر فراز قله سبلان و چندین یخچال بزرگ و کوچک و چشمه های آب گرم سرعین، مویل، قطورسو، شابیل و دره بزرگ فرسایشی شیروان دره و مناظر بی نظیر گرز دیوها و وجود چندین برکه و دریاچه دیگر از جمله دیدنی های منطقه به حساب می آید. زمان مناسبی که برای صعود انتخاب کرده ایم از جمله خاطره انگیزترین برنامه هائی است که یک کوهنورد می تواند آرزوی آنرا داشته باشد. سرسبزی دشت ها، وجود جویبارها، گلهای لاله، رمه های گوسفند، زنبوردارهای منطقه، وجود عشایر شاهسوند در منطقه، هوای ابرآلود، بارش برف در ارتفاع بالا همه و همه انسان را به وجد می آورد. اعضاء گروه به راه خود با آرامی ادامه می دهیم. از آنجائیکه گروه از شهرستان بهبهان ( واقع در ارتفاع ۳۲۰ متری ) آمده بود، با توجه به ارتفاع بالای سبلان در نهایت ۴ نفر از افراد گروه پس از گذشت از قله ۴۷۰۰ متری محراب و مسیر پوشیده از برف، خود را در ساعت ۱۱:۴۵ دقیقه به قله سبلان رساندیم. پس از استراحت و برداشتن عکس و بازدید از منطقه اطراف ساعت ۱۲:۳۰ دقیقه راه برگشت را در پیش گرفتیم. هنگام برگشت هوا مه آلود شد، کم کم مه ها متراکم و تبدیل به ابر شده، بارش برف در ارتفاع بالای ۴۰۰۰  متری را فرا گرفت. وضعیت هوا کار را بر ما دشوار کرده بود. باید راه را ادامه می دادیم، با دقت فراوان مسیر را طی کردیم، ساعت ۱۶:۱۵ دقیقه به پناهگاه رسیدیم. که بعلت بدی آب و هوا و بارش باران بلافاصله پناهگاه را ترک، با دو دستگاه لندرور به آبگرم شابیل برگشتیم، که بعد از شستشوی خود در آب گرم و تعویض لباسها با وسائل نقلیه شخصی خود به تبریز عزیمت و در پارک زیبای ایل گولی چادر ها را بر پا کردیم، شب را درتبریز بسر برده تا فردای آن به سمت بهبهان حرکت کنیم.

اعضاء گروه : ۱ - سید قدرت موسویون ۲ - محمدرضا  متولی ۳ - یداله  اسلوب ۴ - منصور  طهماسبی ۵ - شرافت ۶ - ابوالقاسم  درخشنده ۷ - عبدالحمید  سیاری ۸ - غلامرضا  بازو

سرپرست گروه وهماهنگی و تدارکات : عبدالحمید  سیاری

 سرپرست صعود : یداله  اسلوب   

                                            صعود به قله اشترانکوه (سن بران)  

روز ۱۳۸۴/۳/۱۳ گروه کوهنوردی پیکان بهبهان با سه دستگاه سواری شخصی ساعت ۹ صبح به قصد صعود قله سن بران واقع در منطقه درود از استان لرستان عازم اهواز شدیم که پس از رسین به اهواز با هماهنگی که از قبل صورت گرفته بود وسائل نقلیه را در منزل یکی از آشنایان پارک و گروه با کلیه لوازم به ایستگاه قطار اهواز عزیمت نمودیم. ساعت ۱۱:۳۰  دقیقه به ایستگاه رسیدیم. بلیط قطار عادی برای کلیه افراد از چند روز قبل تهیه شده بود. قطار ساعت ۱۲ حرکت کرد افراد گروه همه سوار شده بودند. قطار از ایستگاه های بین راهی گذشت تا اینکه ساعت ۱۹ به شهرستان دورود رسید. در ایستگاه آقای علی ساکی یکی از راهنماهای با تجربه وچابک کوهنوردی کشور ساکن درود منتظر ما بود ساعت ۱۹:۱۵ دقیقه است گروه به اتفاق ایشان ایستگاه را ترک و به عنوان مهمان عازم منزل ایشان شدیم . ( جا دارد پس از سال ها از موقعیت این وبلاگ استفاده نموده و یک بار دیگر در محضر همه همنوردان در هرکجای کره خاکی هستند از ایشان و کلیه اعضای خانواده گرامیشان برای محبت وپذیرائی بی دریغشان تشکر ویژه ای داشته باشیم ). از ما با تمام آداب مهمانداری و مهمان نوازی از نظر استراحت، هم صحبتی وشام بی نظیرشان پذیرائی نمودند. در همین اثنا با یکایک خانواده گرامشان آشنا شدیم. پس از استراحت و صرف شام و چای شب را با خوابی راحت در هوای دلنشین درود در حیاط منزل ایشان به سر بردیم، البته تعدادی هم داخل منزل به استراحت شبانه پرداختند. ساعت ۴:۳۰ دقیقه صبح فردا از خواب برخاستیم پس از اقامه نماز و پوشیدن لباس با یک دستگاه وانت نیسان به اتفاق آقای ساکی بسمت ازنا حرکت کردیم. اشترانکوه حد فاصل درود و ازنا در سمت راست جاده درود ازنا واقع است. به حدود ایستگاه قطار که رسیدیم، قبل از ایستگاه ازسمت راست جاده خارج شدیم. بر خلاف معمول کلیه صعود های گروه های مختلف این بار به تیون نرفتیم، بلکه به روستای کوچک بیدستان در ضلع غربی تیون رفته، برای رسیدن به این روستا باید از تنگی زیبا عبور می کردیم. پس از مسافتی همه از وانت پیاده شدیم. روستای چند خانواده ای در شیب کمر کوه در سمت چپ ما واقع است. ساعت ۵:۴۰ دقیقه است. صعود خود را پشت سر مرتضی  حسن نژاد با راهنمائی آقای ساکی در کنار جوی آبی که از زیر گرده ماهی سرچشمه می گیرد آغاز نمودیم. از اول صعود شیب نسبتاٌ تند است و گروه با حمل کوله های خود که هر کدام حدوداٌ ۲۵ کیلو بارحمل می کردیم ادامه راه می دهیم. ساعت ۷:۲۰ دقیقه در کنار آبی زلال در دره ای با صفا توقف می کنیم، بعد از صرف صبحانه و چای و استراحت، همچنان در کنار جوی آب و سایه ناشی از دیواره دره به راه خود ادامه می دهیم. ساعت ۹ به میانه گرده ماهی ( مسیر تیون ) میرسیم حال دیگر در مسیری بدون آب و در محرز آفتاب با کوله های سنگین و شیبی تند قرار گرفته ایم. افراد همچنان شاداب ادامه راه می دهند.  ساعت ۱۱ به تخته سنگی عظیم می رسیم. گرما به شدت بر گروه فشار وارد نموده است، طبق اظهار آقای ساکی آنرا سنگ بادامی می گویند. زیرا تشکیل شده است از قطعات ریزی به اندازه یک بادام، برای استراحت و نوشیدن آب توقف کوتاهی می کنیم، و مجدداٌ به راه خود ادامه می دهیم. گروه ایران خودروی تبریز با کوله و تجهیزات خود در حال برگشت هستند، پس از خسته نباشی از آنها عبور می کنیم. حال دیگر قله از دور خود نمائی می کند. به راه خود ادامه می دهیم، از اینجا به بعد باید با احتیاط لازم در مسیری که از برف پوشیده است خود را به جانپناه برسانیم. زیرا ساق هایمان خسته و بارهایمان سنگین، از این نظر عبور از روی برف احتیاط مضاعفی می طلبد. بالاخره ساعت ۱۳:۳۰ دقیقه به جانپناه چال کبود میرسیم. همه گروه خسته اند دور تا دورمان تا چشم کار می کند برف فرا گرفته است و ظروف آب کلیه افراد خالی از آب است. از آنجائی که اولاٌ محل تهیه آب را بلد نیستیم دوماٌ توان از جا ی خود تکان خوردن را نداریم که برای تهیه آب تلاش کنیم. به همین دلایل زحمت تهیه آب به گردن آقای ساکی می افتد. همه بطری های خالی را برداشته و از جانپناه جدا شده به سمت پائین، بعد از دقایقی با ظروف پر از آب به جانپناه بر می گردد. گروه برای این صعود سنگین خسته است آقای ساکی چای بارمی گذازد، همگی بعد از نوشیدن چای به استراحت می پردازند. و خود را برای صعود فردا آماده می کنند. دو نفر از کوهنوردان الیگودرز تازه به جانپناه می رسند، بلافاصله چادر بر پا و مکان استراحت خود را آماده می کنند. بعد از استراحت و صرف شام هر کس به کیسه خوابش می رود هوای بیرون سرد است. صبح روز بعد ساعت ۵ کلیه افراد از خواب بر خاسته وساعت ۵:۳۰ با تجهیزات لازم از روی برف هائی که بعلت سرمای شب قبل یخ زده است با گرامپون بسمت قله صعود می کنند. ساعت ۹ بر فراز قله به بازدید اطراف علی الخصوص دریاچه گهربزرگ و قلل اطراف و بر داشتن عکس یاد گاری پس از ۲۵ دقیقه به سمت جانپناه بر می گردیم. همگی صحیح و سالم ساعت ۱۰:۳۰ دقیقه به جانپناه می رسیم. بعد از استراحت و صرف صبحانه و چای وسائل خود را جمع کرده و به سمت پائین راه را در پیش می گیریم. راه برگشت را از مسیر پناهگاه اول ( سنگی ) به تیون انتخاب می کنیم. مسیری طولانی و طاقت فرسا ولی سرسبز، ساعت ۱۲ به پناهگاه اول می رسیم. کلیه افراد خسته بعضی عاجز زیرا راه طولانی شیب را یکسره طی نموده اند، ساعتی در کنار پناهگاه و چشمه آب زلالی که به وفور فوران میکند به استراحت و نوسیدن چای و خوراکی می پردازیم. در همین اثنا جوانی به سمت آقای ساکی آمده می پرسد مرا می شناسی البته که آقای ساکی ایشان را نمی شناسد. جوان ادامه می دهد دو زمستان پیش من و دوستم باز کرمانشاه به منظور صعود زمستانی به قله اشترانکوه آمدیم که گرفتار برف و بوران شده راه را گم کردیم دو روز سرگردان گرفتار سرما و بدون آذوقه شده بودیم که شما و یک آقای دیگر ( منظورش رانند وانت نیسان دوست آقای ساکی بود ) به کمک ما آمدید و ما را نجات دادید. آقای ساکی تازه شناخت و داستان را تعریف کرد. بعد از استراحت گروه و این آشنائی ساعت ۱۴:۳۰ پناهگاه را ترک و به طرف روستای تیون حرکت کردیم. ساعت ۱۴:۴۰ دقیقه به تیون رسیدیم، از آنجائی که وانت به روستا نرسیده بود چاره ای جز صبر و حوصله نداشتیم، به همین جهت زیر درختان روستا کنار آب بساط استراحت را گستراندیم. تا بالاخره ساعت ۱۷:۴۵ دقیقه وانت پس از ساعت ها تاخیر رسید و افراد بلافاصله سوار شدند و به سمت درود حرکت کردیم. یکسره به ایستگاه قطار دورود رفتیم ساعت ۱۸ به ایستگاه رسیدیم. از آنجائیکه بلیط برگشت را از قبل تهیه کرده بودیم کاری جز استراحت و انتظار رسیدن قطار را نداشتیم. آقای ساکی و راننده وانت تا ساعت حرکت قطار ۱۹:۱۵ دقیقه با ما بودند بالاخره از ایشان خداحافظی کرده در کوپه های خود جا گرفتیم. قطار حرکت کرد یکایک ایستگاه های بین راه را پشت سر گذاشتیم بالاخره ساعت ۳:۵۰ دقیقه صبح روز بعد به اندیمشک رسیدیم ، و ساعت ۷:۰۵ دقیقه وارد اهواز شدیم. از همانجا سه نفر از افراد جهت آوردن اتومبیل ها عازم محل پارک ( منزل دوست آقای درخشنده ) شدند. به محض رسیدن وسائل نقلیه به سمت بهبهان حرکت نموده و ساعت ۱۰ روز ۱۳۸۴/۳/۱۶ به بهبهان رسیدیم.                                                                               

افراد گروه : ۱ – محمد صادق   موسویون ۲ – مشکین زاده از اهواز ۳ – ابوالقاسم  درخشنده ۴ – مرتضی  حسن نژاد ۵ – فرج اله  محمدی ۶ – غلامرضا  بازو ۷ – ناصر جاوید ۸ – سید قدرت  موسویون ۹ – جهان  کلانتری ۱۰ – کامران  صبوری ۱۱ – خانم کلانتری ۱۲ – محمد ابراهیم  محمدی                                                         

سرپرست گروه : محمدصادق  موسویون                                                     

صعود به قله هامی (خامی)                   

روز ۱۳۸۵/۱۲/۱۷ ساعت ۱۴:۱۵ دقیقه تعدادی از گروه به قصد صعود به قله  ۳۱۷۲ متری هامی  واقع در بویراحمد با یک دستگاه سواری شخصی از بهبهان به سمت باشت حرکت نموده، ساعت ۱۶ به باشت در استان کوه گیلویه و بویراحمد رسیدند. راه را ادامه داده و ساعت ۱۶:۱۵ دقیقه به روستای تل چگاه ابتدای صعود رسیده که پس از تعویض لباس و آماده شدن ساعت ۱۶:۴۵ دقیقه حرکت خود را به سمت قله آغاز و ساعت ۱۸:۱۵ دقیقه به دو راهی آبشار و چشمه می رسند راه را به طرف چشمه ادامه داده، ساعت ۱۹:۳۰ دقیقه به چشمه رسیده که بلافاصله جهت برافروختن آتش و برقراری مکان استراحت و خواب شب هر یک مسؤلیت بخشی از کار را به عهده گرفته، پس از برافروختن آتش به منظور درست کردن چای و گرم کردن غذا و تولید گرما و در امان ماندن از سرما  به صزف شام و چای پرداخته، ساعت ۲۲  یواش یواش آماده خواب می شوند، ولی همچنان منتظر دو نفر از دوستان کوهنورد که ساعت ۲۰:۳۰ دقیقه از بهبهان حرکت کرده تا به آنها ملحق شوند می باشند. که دوستان ساعت ۲۲:۳۰  دقیقه به روستا رسیده و از آنجا بدون فوت وقت وسیله نقلیه خود را پارک و کوله هایشان را بسته ادامه مسیر داده تا ساعت ۱:۳۰  دقیقه صبح روز بعد به چشمه رسیده و همراه دیگر همنوردان مستقر در محل چشمه سنگی در کنار آتش تا ساعت ۵:۳۰  دقیقه به سر برده . گروه ساعت ۶:۱۵ دقیقه پس از آماده شدن و صرف چای و نان و تخم مرغ از چشمه به قصد قله، پشت سر منصور باستانی یکی از کوهنوردان فعال بهبهان که بعداٌ به آنها ملحق شده بود حرکت را آغاز نموده، حرکت در مسیری زیبا، (گوئی این سرزمین بخشی از بهشت است) ادامه تا ساعت ۸:۴۵ دقیقه به منظور استراحت و صرف چای نفسی تازه نموده و ساعت ۹:۱۵ دقیقه مجدداٌ راه را ادامه می دهند. از این جاه به بعد مسیر پوشیده از برف است. ضمن آنکه بیشتر مسیر برف پشمکی است که بعضی مواقع افراد تا کمر در برف فرو می رفتند. در ساعت ۱۱:۴۵ دقیقه به کومه ها رسیدند. ( کومه محل استقرار عشایر در فصل بعد از سرما تا شروع فصل سرمای بعد می باشد ). در این فصل خالی از سکنه است. در حال جابجائی و اسکان در کومه ها بودند که ابر سیاهی در بالای قله و وزش باد نشان از طوفانی سهمگین را می رساند. در این احوال از ادامه راه و صعود به قله صرف نظر نموده و راه برگشت را در پیش گرفته و ساعت ۱۴:۴۵ دقیقه به چشمه برگشتند. بعد از استراحت و صرف ناهار و چای، خود را در ساعت ۱۸:۳۰ دقیقه به روستای تل چگاه رسانده و بلافاصله لباس های خود را تعویض و با وسائل نقلیه اشان به سمت بهبهان حرکت نموده، ساعت ۲۱:۲۰ دقیقه روز  ۱۳۸۵/۱۲/۱۸ به سلامت به بهبهان رسیدن.

افراد گروه : ۱ - عزیز  صدقی ۲  - ابوالقاسم  درخشنده ۳ – محمدرضا  محمدحسنی ۴ – مسعود  محمدی ۵  – تدین ۶ – منصور  باستانی ( سرپرست صعود )                         

                                                         صعود به قله دماوند  

در روز جمعه مورخ  ۹۲/۵/۲۵  سه نفر از اعضاء گروه کوهنوردی پیکان بهبهان به ترتیب ۱- محمد رضا  محمدحسنی ۲- فضل اله  شفائیان ۳ - غلامرضا  بازو به سرپرستی صعود آقای محمدرضا  محمدحسنی در شرایطی تصمیم به صعود قله دماوند گرفتند که هواشناسی جهانی ( اینترنت ) اعلام نموده بود در ارتفاع بالا از بعداز ظهر جمعه تا بعداز ظهر شنبه وزش باد بین ۳۵ تا ۵۰ کیلومتر در ساعت و دمای هوا بین  ۵- تا ۱۳-  و دارای بارش برف می باشد. ساعت ۱۰:۴۰ با وسیله نقلیه کرایه از تهران عازم خانه کوهنوردی پلور شدیم و ساعت ۱۲:۲۰ دقیقه به خانه کوهنوردی رسیدیم و از آنجا ساعت ۱۲:۳۵ پس از خرید از فروشگاه مستقر در خانه کوه با یک دستگاه پاترول عازم کوسفند سرا احسان و ساعت ۱۳:۱۰ دقیقه به گوسفند سرا رسیدیم پس از رسیدن به گوسفند سرا در ارتفاع ۳۵۰۰ متری ساعت ۱۴:۳۰ دقیقه پس از صرف غذا عازم پناهگاه بارگاه سوم در ارتفاع ۴۵۰۰ متری شدیم که ساعت ۱۹ به پناهگاه رسیدیم. شب را استراحت نموده و ساعت ۳ صبح روز بعد شنبه ۹۲/۵/۲۶ از خواب بیدار شده و اقدام به آماده شدن جهت صعود با گروه شرکت کاله آمل شدیم هر دو گروه ساعت ۴:۳۵ دقیقه آماده، حرکت خود را به سوی قله آغاز کردیم. پس از مسافتی یکی از افراد گروه همگام ضعیف عمل می نمود. گروه سه نفره ما با نظر سرپرست صعود از آنها با احترام گذشته و به صعود خود ادامه دادیم. همچنان همگام تا ارتفاع تقریب ۴۸۰۰ متری زیر آبشار یخی ساعت ۷:۱۵ دقیقه است. که غلامرضا بازو بدلیل ضعف با نظر سرپرست گروه اقدام به بازگشت به پناهگاه نمود که در بین راه به فرد ضعیف گروه کاله رسیده و با ایشان همگام به سمت پناهگاه رفتند. دربین راه در ارتفاع ۴۶۰۰ متری دو راس آهوی زیبا مشهود بودند. دقایقی به تماشای آنها ایستادیم . دو نفر دیگر گروه همچنان به راه خود ادامه تا در ساعت ۹ بر بالای آبشار یخی در ارتفاع ۵۰۰۰ متری رسیدند. راه را بدون معطلی ادامه و در ساعت ۱۱ خود را بر فراز قله ۵۶۷۱ متری دماوند نماد استقامت وایستادگی ایران سر فراز رساندند. در ارتفاع بالای قله هوا بسیار سرد بود، باد به سختی می وزید، و دود کوگرد حاصل از فوران دهانه قله را به اطراف پراکنده می نمود و برف در حال باریدن بود. پس از عکس برداری از خود و قله و تنها صعود کننده گروه کاله ۱۱:۱۵ دقیقه اقدام به برگشت نمودند که پس از صعودی موفق آقایان محمد رضا  محمد حسنی و فضل اله  شفائیان ساعت ۱۵ به سلامت به پناهگاه رسیدند. گروهای زیادی از شهرهای تهران. رامهرمز. سیرجان . شهمیرزاد. خلخال . تبریز. گرگان . اهواز. وهچنان از کشورهای آلمان . ایتالیا. هلند و ژاپن به قصد صعود دماوند استوار و پا برجا در مسیر در حال صعود بودند. گروه پس از تعویض لباس و نوشیدن چای گرم و تازه و استراحتی کوتاه ساعت ۱۵:۴۰  دقیقه به سمت گوسفند سرا حرکت. با توجه هماهنگی تلفنی که با آقای منصوری نوه مرحوم حاج احسان منصوری که گوسفند سرا همچنان به نام گوسفند سرا احسان معروفیت جهانی دارد ساعت ۱۸:۵۵ دقیقه وارد کوسفند سرا و پس از استراحت ساعت ۱۹:۱۰ دقیقه با لندرور ایشان به قصد عزیمت به تهران با یک دستگاه سواری کرایه شخصی تا جاده آسفالته و از آنجا با سواری که از قبل آماده شده بود ساعت ۲۲:۱۰ دقیقه به تهران رسیدیم. شیرینی این صعود موفقیت آمیز را که در شرایط خاص آب و هوائی به انجام رسید به کلیه اعضاء گروه کوهنوردی بهبهان و جامعه کوهنوردی شهرستان بهبهان تبریک می کوئیم.     

                                                             آبشار شوی 

آبشار شوی درشمالی ترین نقطه خاک خوزستان واقع در حوزه استحفاظی شهرستان دزفول هم مرز لرستان میباشد. بدلیل نبودن دسترسی جاده ای تنها راه رسیدن به این آبشار جذاب و تماشائی قطار محلی اهواز-  درود و قطار عادی اهواز –  تهران می باشد. خوزستان از شمال به شهرستان پل دختر و شول آباد سفلی در استان لرستان و از غرب به موسیان در استان ایلام و بصره در کشور عراق و از جنوب به خلیج فارس و بندر دیلم در استان بوشهر و از شرق به دهدشت و گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد و لردگان و اردل و چلگرد در استان چهارمحال و بختیاری  محدود می باشد. آبشار شوی با ارتفاع ۸۵ متر و عرض ۷۰ متر در ارتفاع ۱۸۵۰ متری از سطح دریا قرار دارد. که یکی از کم نظیر ترین آبشارهای ایران است. این آبشار در غربی ترین نقطه سالن کوه قرار دارد. انبوه درختان کهن اطراف آبشار طراوت، زیبائی و جذابیت خاصی به این محل بخشیده است. با این توصیف گروه کوهنوردی پیکان بهبهان همراه با گروه مهمان خود تصمیم گرفت که در تاریخ ۱۳۸۵/۲/۱۴ از این آبشار جذاب، با طراوت و زیبا بازدید نماید. از آنجائیکه تنها راه دسترسی به آبشارشوی راه آهن از طریق  ایستگاه تل زنگ می باشد. گروه با برنامه از پیش طراحی شده و هماهنگ ساعت ۲۲:۱۰ دقیقه روز ۱۳۸۵/۲/۱۴ با یک دستگاه اتوبوس عازم شهرستان اندیمشک گردید. ورود به ایستگاه راه آهن اندیمشک ساعت ۳:۳۰ روز بعد و حرکت از ایستگاه  اندیمشک با قطار محلی ساعت ۴:۲۰ دقیقه، ورود به ایستگاه تل زنگ ساعت ۸ که پس از پیاده شدن افراد و آماده شدن و قرار با راهنمای محلی (اسماعیل غنی زاده ) ساعت ۸:۳۰ پشت سر آقای محمدرضا محمدحسنی  بسمت آبشار حرکت کردیم. روز گرمی بود. از محوطه ایستگاه به سمت پل آهنی و مهم تل زنگ که بر روی رودخانه دز قرار دارد، به سمت شرق که مسیر ما می باشد راه را ادامه می دهیم.درابتدای راه به آبشار کوچکی که حوضچه ای با آبی نسبتاٌ محدود دارد می رسیم گروه به جهت استراحتی کوتاه و صرف صبحانه اطراق می کند. لاکن به دلیل گرمی بیش از حد هوا افراد زیر آبشار و درون حوضچه خود را به آب میزنند. اما شوق دیدار این آبشار آبشار جذاب و وصف نشدنی ما را از ادامه راه باز نمی دارد. به راه خود ادامه می دهیم تا به قبرستانی قدیمی با نماد های شیر سنگی می رسیم. که نزدیک دو روستای بی وی و دادا قرار دارد. روستاهائی کم جمعیت که افراد آن به شغل دامداری و کشاورزی مشغول هستند. پس از عبور از قبرستان توسط راهنما به طرف آبشار راهنمائی می شویم. البته فلش های راهنما هم وجود دارد. ساعت ۱۲:۲۰ دقیقه به رود خانه شوی که از آب آبشار سر چشمه می گیرد و روستای شوی را به دو قسمت جنوبی و شمالی قسمت کرده است می رسیم. بخش اعظم روستا درقسمت جنوبی رودخانه قرار دارد که دارای باغ های انار می باشد. قبل از رسیدن به رودخانه درخت کهن کنار(سدر) وجود دارد افراد گروه از فرط خستگی برخاسته از گرما زیر درخت موصوف اطراق می کنند. بساط چای بر پا می دارند و سر و صورت خود را با آب خنک می شویند و عده ای نیز خود را به آب رودخانه شوی که در نزدیکی ما است می اندازند تا شاید از گرمای بدنشان که حاصل از گرمای منطقه است بکاهند. پس از صرف چای وا ستراحت لازم آماده حرکت می شویم و از رودخانه عبور کرده و به قسمت جنوبی روستای شوی می رویم. در ابتدای جوی آبی که اخیراٌ دیواره و کف آن سیمان شده وآ ب آبشار را به داخل روستا و مزارع آن هدایت می کند، راه را به طرف آبشار تا جائی که دره به دیواره و صخره منتهی می شود، صعود می کنیم. از این قسمت راه باید با دقت نیمه فنی عبور کنیم. مسیر به صورت زیگزاگ از داخل صخره مشخص است و قسمتی از مسیر با سیم بکسل مهار شده است. روی قسمتی که یکپارچه سنگی و پرتگاه است، تعدادی گیره مناسب جای دست و پا در دل سنگ کنده شده است، که برای عبور از آنها استفاده می شود، این مسیر نیز با فلش به طرف آبشار مشخص شده است، پس از حدود ۱:۲۰ دقیقه در پس آخرین پیچ، آبشار یکباره با همه عظمت و شکوهش در برابر ما ظاهر می شود. آبشاری بسیار دیدنی،جذاب و تماشائی، بالاخره از آخرین پیچ گذشته و به طرف آبشار سرازیر می شویم. مجدداٌ از رودخانه گذشته و خود را درکنار حوضچه آن با آبی سرد می یابیم. ساعت ۱۴:۱۰ دقیقه است. کوله پشتی ها را زمین گذاشته و همگی خود را به آب سردی که از دل کوه سرازیر می شود می زنند. پس از شنا و استراحت و صرف نهار و چای ساعت ۱۶:۳۰ آبشار را با همه عظمت و زیبائی اش ترک می کنیم و به سمت ایستگاه تل زنگ برمی گردیم. راه طولانی است. خستگی راه و گرمای روز باعث از دست رفتن قسمت اعظم توان افراد شده است. تاریکی شب در پیش رو است و افراد خسته،  بعد از گذشت از قبرستان موصوف، هوا رو به تاریکی می گراید. با استفاده از چراغ پیشانی و قدم های محتاطانه راه را ادامه می دهیم. ساعت ۲۱:۴۵ دقیقه به ایستگاه تل زنگ میرسیم. تا ساعت ۱ بامداد روز بعد که قطار عادی تهران - اهواز به ایستگاه برسد به استراحت و صرف شام و بعضی از افراد گروه به خواب می پردازند. قطار می رسد، افراد سوار می شوند شب را در قطار بسر می بریم. ساعت ۶ صبح روز ۱۳۸۵/۲/۱۶ وارد اهواز می شویم بلافاصله وسائل خود برداشته و به طرف اتوبوسی که ما را به اندیمشک برده بود که اکنون در جلوی ایستگاه اهواز منتظر ما بود میرویم. همه سوار می شوند و ساعت ۹:۳۰ دقیقه به بهبهان می رسیم. با توجه به توصیف بالا بهترین زمان برای اجرای برنامه نیمه دوم اسفند تا پایان فروردین سال بعد می باشد.                                       

افراد گروه پیکان عبارتند از : 1- عبدالحمید سیاری 2- محمدصادق موسویون 3- نعمت اله محسنی 4- فرج اله محمدی 5- کامران صبوری 6- ابوالقاسم درخشنده 7- یداله اسلوب 8- محمدابراهیم محمدی 9- ناصرجاوید 10- منصور طهماسبی 11- غلامرضا بازو 12- مرتضی حسن نژاد 13- جهان کلانتری 14- خانم کلانتری 15- محمدرضا شرافت 16- محمدرضا محمدحسنی                                        

گروه مهمان : 1- حمید محسنی 2- اثناعشری 3- فروزان 4- بهبهانی                                      

سرپرست گروه : محمدصادق موسویون                                                                         

مسؤل تدارکات وهماهنگی : عبدالحمید سیاری                                                             

سرپرست برنامه : یداله اسلوب                                                                              

                                             صعود به قله دنا ( حوض دال ) 

حوض دال قله ای مرتفع است که از جناح غربی در پی دشت مرتفعی به دیواره های تنگ بزکش و از جناح شمالی به وسیله گردنه دشتک به قله ۴۲۶۰ متری کرسمی و از آنجا به قلل ماش و سه قپه آسمانی متصل می گردد. امتداد خط الراس این قلل از جنوب شرقی با تشکیل قلل بیژن، سی چانی به گردنه بیژن و سپس به قپه های جنوبی منتهی می شود  سراسر جناح های شرقی توسط یال های بزرگی به منطقه رودخانه ماربر محدود می شود. در جناح شمالی این قله برفچال های کوچکی وجود دارد که به واسطه هوا زدگی دارای ستون های یخی کوچک بسیار زیبا می باشد. برای صعود به این قله زیبا ودیدنی ساعت ۱۶ روز چهارشنبه ۱۳۸۵/۵/۱۱ گروه کوهنوردی پیکان بهبهان با سه دستگاه وسیله نقلیه سواری شخصی از بهبهان به سمت شهرستان دنا ( سی سخت ) حرکت نموده که پس از گذشت از شهرستان های گچساران و یاسوج که خود مسیری زیبا و دیدنی وصف ناپذیر با آب و هوائی دلپذیر می باشد. ساعت ۲۱ به خانه کوهنوردی واقع در شهرستان سی سخت می رسیم . شبی را در خانه کوه بسر برده و صبح ساعت ۴:۳۰ دقیقه خود را با وسیله نقلیه سایپا وانت به ابتدای گردنه بیژن به منظور صعودی دلپذیر می رسانیم هوا بسیار مناسب صعود است ساعت ۵ صبح است از وسیله نقلیه پیاده می شویم وخود را جهت حرکت به سمت قله در مسیری پا کوب قرار میدهیم ساعت ۵:۱۰ دقیقه است گروه در صفی منظم پشت سر آقای محمدرضا محمدحسنی شروع به حرکت می نماید. مسیر صعود از سمت چشمه سی چانی انتخاب شده  در ادامه راه بر شیب مسیر افزوده می شود تا ساعت ۸ به چشمه رسیده و پس از استراحتی کوتاه و نوشیدن و برداشتن آب از چشمه با ۱۰ دقیقه وقت راه خود را به طرف جانپناه ادامه می دهیم بعد از چشمه شیب مسیر تقریباٌ ملایم می شود. حال دیگر سی سخت با مناظر دلنشینش زیر پای ما خودنمائی می کند. راه را ادامه می دهیم ساعت ۹:۱۵ دقیقه به جانپناه می رسیم گروه پس از طی مسیر سخت با شیب های تند نیاز به استراحت دارد. به استراحت می پردازد پس از استراحت و صرف غذا خود را برای صعود قله در ساعت ۱۳:۲۵ دقیقه آماده می نماید حرکت را در شیبی نسبتاٌ تند ادامه نهایتاٌ ساعت ۱۵:۴۵ دقیقه به صعودی موفق به قله ۴۳۵۰ متری حوض دال دست می یابیم. پس از خواندن سرودی همصدا و نگرشی به مناظر اطراف و برداشتن عکس و فیلمبرداری ساعت ۱۷:۱۵ دقیقه به جانپناه می رسیم. هوا و مناظر اطراف بسیار دلپذیر و گروه خسته شب را در جانپناه به سر می بریم و ساعت ۵ صبح روز بعد جهت آماده شدن و حرکت به طرف نقطه شروع از خواب بیدار می شویم و ساعت ۵:۳۰ دقیقه حرکت را شروع می کنیم در بین راه ساعت رسیدن خود را به راننده سایپا اعلام تا به محض رسیدن بدون معطلی به خانه کوهنوردی برسیم ساعت ۸:۱۵ دقیقه به نقطه آغازین و ساعت ۸:۴۰ دقیقه به خانه کوه می رسیم پس استراحتی کوتاه و تعویض لباس ساعت ۹ سی سخت را ترک و ساعت ۱۲:۳۰ دقیقه روز ۱۳۸۵/۵/۱۳ به بهبهان برمی گردیم .                                               

اعضاء گروه : ۱-محمد رضا محمد حسنی ۲-عزیز صدقی ۳-ابوالقاسم درخشنده ۴-عبدالحمید سیاری ۵-محمد صادق موسویون ۶-غلامرضا بازو ۷-منصور طهماسبی ۸-مرتضی حسن نژاد ۹-مسعود محمدی ۱۰-محمد ابراهیم محمدی ۱۱-ناصر جاوید ۱۲-علی طهماسبی ۱۳-جهان کلانتری ۱۴-خانم کلانتری

سرپرست گروه : محمدصادق موسویون                                                          

مسؤل تدارکات وهماهنگی : عبدالحمید سیاری                                                   

سرپرست صعود : یداله اسلوب                                                                     

                                                   گزارش صعود به قله دماوند                        

ساعت ۱۶ روز یکشنبه ۱۳۹۲/۰۵/۱۳ آقایان عیسی حسینی بهبهانی و رضا رضائی  دو نفر از اعضای گروه از شهرستان بهبهان به قصد صعود قله ۵۶۷۱ متری دماوند با اتوبوس به سمت تهران حرکت کردند و ساعت۷ صبح روز بعد به ترمینال جنوب تهران رسیدند که بلافاصله از ترمینال با وسیله نقلیه عمومی به سمت پلور حرکت و ساعت ۱۵:۳۰ به اردوگاه فدراسیون کوهنوردی رسیدند و ساعت ۱۵:۵۰ با سایپا به سمت کوسفند سرا حرکت وساعت ۱۶:۳۵به کوسفند سرا در ارتفاع ۳۵۰۰ متری رسیدند که پس از آماده شدن و بررسی و آگاهی از چگونگی وضعیت منطقه ساعت ۱۷:۱۵ کوله ها به پشت بسته با عزمی راسخ  حرکت را به سمت پناگاه  آغاز نموده، ساعت ۱۸ از رودخانه اولی گذشته و به راه خود ادامه دادند. طبیعتی سرسبز و خرم و هوائی نسبتاٌ معتدل همچنان با نیروئی مضاعف کوله بر دوش با گام هائی استوار ادامه مسیر داده و ساعت ۱۸:۴۰ رودخانه دوم نیز پشت سر گذاشته، شوق رسیدن به قله و اعتدال هوا باعث توان مضاعف شده بود بالاخره ساعت 20:30 وارد پناهگاه در ارتفاع ۴۱۵۰ متری که بسیار شلوغ هم بود رسیدند کوهنوردانی نیز از کشور مالزی آمده بودند .یکی از آنها که دو روز راه را گم کرده بود خوشبختانه صحیح وسالم به پناهگاه بازگشت . چادر های بسیاری بر پا بود گروه کوچک ما پس از جاه گرفتن در پناهگاه شب را استراحت نموده، از آنجائیکه شهرستان بهبهان در ارتفاع ۳۲۰ متری از سطح دریا قرار دارد فردای آن روز (۱۳۹۲/۰۵/۱۵) بمنظور هم هوائی بین ساعت ۱۰ تا ۱۱:۳۰ بمدت یک ساعت و نیم صعودی بستاٌ مناسب انجام و خود را آماده صعود اصلی نمودند با توجه به آمادگی خوبی که داشتند ساعت  ۵:۳۰ روز ۱۳۹۲/۵/۱۶ صعود را آغاز که در مجموع با دو بار استراحت ساعت ۸:۴۰ به آبشار یخی در ارتفاع ۵۰۰۰ متری رسیده در همین موقع طوفان شدیدی وزیدن گرفت که باعث پراکنده شدن  دود کوگرد در سطح کوه گردید به همین دلیل بوی کوگرد و استنشاق اجباری آن باعث کاهش قدرت و سرعت حرکت آنها گردید، لاکن با قدم های استوار به راه خود ادامه تا سرانجام راس ساعت ۱۰:۱۹ به قله رسیده و پس از شکر خداوندی و بر داشتن عکس و بازدید از منطقه ساعت ۱۰:۳۰به قصد فرود ورسیدن به پناهگاه راه برگشت را در پیش گرفتند . ساعت ۱۳:۵۵به پناهگاه رسیده که پس از استراحتی کوتاه و بستن کوله پشتی ها ساعت ۱۴:۵۰ کولی ها را به پشت بسته عازم کوسفند سرا شدند که ساعت ۱۶:۱۰به کوسفند سرا رسیده بلافاصله از آنجا بسمت پلور و پس از آن به ترمینال جنوب تهران و ساعت ۱۹ با اتوبوس عازم بهبهان شدند که ساعت ۸ روز ۱۳۹۲/۵/۱۷ به بهبهان رسیدند گروه کوهنوردی پیکان بهبهان این صعود افتخار آفرین را تبریک گفته  وآرزوی صعود های بیشتر برای همنوردان را دارد .

                                                   همنوردان صعودتان مبارک باد