دنیای پرندگان

  وقتی ادم یه جا اعتماد میکنه و محلی رو برای نوشتارو چرند وپرند نویسی خودش انتخاب میکنه بعد میبینه همون چرند وپرندها بخاطر مسایل فنی سایت و... میاد ومیره یا از دسترس خارج میشه خوب ادم میمونه چی بگه

الان نوشته های سال 93 من کو   ؟؟؟؟
صرفا نوشته که نیست توی نظرات بعضیاش دوستانی دارم  آخه

خلاصه بلاگفا خیلی ضعیف عمل کردی و خیلی بدی

جدي ميگم شوخي نيست

ما كه از زمستون امسال چيزي نديديم (منظورم برف وبارونيه كه همه جا اومد و گاز قطع شد و... بعضي جاها بعد 7سال -13 سال و ...برف اومد ... حتي بارش  به گرمترين نقطه زمين هم رسيد ... بعد اينجا مشهد :(

خلاصه ما كه هنوز يك ماه ونيم ديگه مونده ولي هوامون كم كم داره بهاري ميشه ... آره كم كم داريم ميريم استقبال از بهار .. بهار 93 ... بهاري كه امسال با دهه فاطميه گره خورده واغاز ميشه ... شايد مشهد امسال شلوغ تر باشه چون بخاطر همين مناسبت دهه فاطميه شايد والبته شايد كمي از سفر هاي تفريحي داخلي كم بشه و   (حالا نميگم حتما زيارتي) و بشه مثلا زيارتي تفريحي .... يني بجاي شمال مثلا بيان مشهد (والبته اين فقط يه پيش بيني وحدس است)
خوب البته اينم يه جور سفرشه ... وگرنه كيه كه ندونه تو تعطيلي همين ايام تاسوعا عاشورا يا چهل وهشتم ودهه اخر صفر چرا بعضي پروازهاي خارجي شلوغ تر از يكي دو هفته قبل ترش ميشه 

در استقبال از بهار مشهد اما امسال جاي يك نفر هم خاليه اونم كسي نيست غير از باني المانهاي نوروزي مشهد آقاي هادي مظفري مدير امور هنري شهرداري در ساليان گذشته اميدوارم كه هركجا كه هست خدا باشد يارش ...كمي چهره شهرمون رو عوض كرد وصد البته شهردار محترم قبلي جناب آقاي پژمان كه براي ايشان نيز آرزوي موفقيت دارم.

امروز هشتم محرم است و فردا وپس فرداي اين شهر عاشوراييست - جاي جايش پرچم سياه ومحفل عزاست - حسينيه ها وتكيه هاي عزاداران شهرستاني خودشان را آماده ميكنند براي پذيرايي از زائران وعزاداران حسيني

    باز اين چه شورش است كه در خلق عالم است باز اين چه نوحه و و چه عزا و چه ماتم است 

السلام عليك يا ابا عبدا...
السلام عليك يا علي بن موسي الرضا

ساعت تقریبا هفت ونیم از میدان انتهایی گرینه که یه درخت کهنسال وتناور هم داشت برنامه شروع شد و از بین باغها وکنار رودخانه زدیم تا سرچشمه رودخونه وبعد هم رفتیم بالا که از اونجا مشهد دید داره والودگیش هم مثل یه لایه خیلی قشنگ رو شهر سایه انداخته دیده میشه

زیبایی مسیر رفت با زیبایی مسیر برگشت از کنار رود خونه وباغها تکمیل شد باغهای سمت گرینه عمده محصولش آلو بود از نوع لواشکی وگردو هم داشت

دو تاکفی ته کفشم انداخته بودم که مثلا راحت باشم اونم حسابی پامو تحویل گرفت وجفت پا ها کمی تاول برداشت پیاده روی هم که زیاد بود باعثش شد ولی تجربه است دیگه ...

خلاصه باعث شده بود شنبه لنگ لنگان برم سر کاربخاطر ولی یک شنبه اش دوباره با همون پا با بچه ها رفتیم  آبقد که اونم خیلی خوب بود باتوجه به نزدیکی فکر میکنم برای پنج شنبه جمعه جای خوبی باشه هم آب داره وهم سایه واگه تا اخر شهریور هم کسی بره موقع برداشت سیب های باغاشون هم هست

خانه تاریخی عباسیها

تاریخ بازدید : ۶/خرداد/۱۳۹۲

 قدم زدن ودیدن این خانه های قدیمی هم باعث خوشحالی ومسرت بود وهم باعث تاسف

خوشحالی از هنر و معماری ایران قدیم که نشات گرفته از روح وسبک زندگی ان موقع حکایت دارد

و تاسف از دورماندن مهندسان ومردمان امروز ازهویت وهنر معماری اصیل ایرانی 

چند تا عکس دیگه هم تو بقیه مطلب رو میتونید از این خونه زیبا ببینید

طبق روال هر دوشنبه بعد از کار همراه همکارا زدیم به کوه ولی اینبار رفتیم سراغ اژدرکوه با رتفاعی نزدیک به سه هزار متر
آدرس انتهای جاده سیمان مشهد - ساعت حرکت از محل کار۱۳:۳۰ ساعت حرکت از سمت ماشین ۱۴:۴۵(به علت احداث جاده کمربندی شمال مشهد وتغییر مسیرهایه ده دقیقه یه ربعی وقتمون برایافتن مسیرگرفته شد) - ساعت برگشت جای ماشین ۱۷:۴۵ (دوشنبه۳۰اردیبهشت۹۲)

به سمت کوه های شمال مشهد که نگاه میکنی نزدیکترین کوهی را که میبینی همین اژدرکوه است و من هم مخصوصا وقتایی که گذرم میافتاد همون سمتا تو ذهنم میومد که یه روزی اونجا هم برم مخصوصا وقتی که ماشینم بود - تا اینکه دوشنبه فرصت دیدارش فراهم گردید.

حرکت به اتفاق گروه

کل گروه + ۱

چشم اندازکوه(مشهد وحاشیه شهری آن در سمت راست)

دیدن رنگهای متفاوت زنده در کوه همیشه حس وحال این چشما روعوض میکنه

اگه کسی اطلاعاتی در مورد این گیاه داشت ممنون میشم راهنمایی کنه کهاسم ومشخصاتش چیه

اینهم به نظرم یه سنگواره یا اسم دقیقشو نمیدونم همچی چیزی اومد

جمعه

۶/اردیبهشت /۹۲

قله بزد - تربت جام

 ارتفاع ۲۸۵۰ متر

به همراه تیم کوهنوردی شهرداری

در نزدیکی جانپناه اول

اینا زودتر از ما اومده بودن :)

هر از چند گاهی قرمزی این لاله ها چشمانمان را نوازش می داد

عشق و عشق و عشق و عشق .....

بوی باد و نسیم علفی می آید ....

و الان ۴ ماهی می شود که گفتگوی قبلی من با اون عزیزی که در پست قبلی بهش اشاره کرده بودم رنگ وبوی دیگری گرفته وحالا دیگه میمیرم براش

به قصد سياحتي و صبحانه اي در دل طبيعت زديم بيرون كه دو سه ساعته برگرديم دو سه ساعتمان از شب هم گذشت

با استارت ماشين وارد خيابان هاي شهر شديم و گفتيم به كجا بزنيم كه از سمت طرقبه سر در اورديم ونهايت از مسير روستاي كردينه البته از جاده هايي رفتم كه به نزديك كوه برسم و از ميون دره وباغ ها سر در اوردم - اشنا به منطقه ومسير نبودم و بار اولم بود گفتم يه چرخي ميزنم ويه تپه اي ميرم و برمي گردم  تا يه مسافتي رو از ميون باغها وجاده خاكي وآب رودخونه رفتم تا ديگه دل به حال ماشين سوخت و گذاشتمش كنار تا قدم زنان صفايي تازه كنيم

-فراراز آلودگيهاي چند روزه شهر-

وقتي روبروم اون كوه ها رو ديدم گفتم تا هر جايي كه شد ميرم وبرميگرم

به گروهي برخوردم كه مشغول صبحانه بودند وبا دعوت دوستان همراهشان شديم -چون تنها بودم تصميم گرفتم تا يه جايي با گروه باشم پس صبحانه رو زده و به راه افتاديم

اعضاي گروهيي بودند بنام بابا كوهي با سرپرستي آقاي عبدالله زاده معروف به همون بابا كوهي- گويا از كوهنوردان باسابقه وپيشكسوت هستند- اول كه اعضا بابا خطابش ميكردند فكر كردم گروهشان فاميلي است كه بابا مي گويندش -
قرار شد تا باهاشون تا بالا برم وهر جا كه بس شد برگردم چون گروه مسيرش از قله به سمت كنگ بود و من ماشين رو سر راه گذاشته بودم و مثلا ميخواستم زودي هم برگردم ساعت نزديك به 12 شده بود

هر دفعه كه ميخواستم برگردم باز نظرم بر ادامه مسير مي شد به عوض اينكه تو برگشت جبران كنم

-تو اين عكس لايه الودگي بر فراز دشت مشهددرسمت چپ كاملا قابل مشاهده است-

ساعت دو ربع روي قله بوديم واتمام همراهي با گروه ديدم مسافتي كه 4ساعت طول كشيده حالا بايد تا قبل از تاريكي هوا جبران بشه - وقت تنگ بود و مسير برگشت رو پيش گرفتم ساعت 4 رسيدم به محل صرف صبحانه و نمازومو خوندم مقداري آب برداشتم وبا عجله به سمت ماشين روانه شدم با اينكه مسير خيلي پر پيچ و خم نبود ولي چون نا اشنا بودم و مسير هم كاملا خلوت گفتم كه راه رو به بيراهه اگه برم به مشكل ميخورم - آفتاب غروب كامل كرده و از گرگ و ميش هم داشت رد ميشد ديگه تشخيص خشكي و آب هم داشت مشكل ميشد وگاها گامها در داخل گل وآب فرو ميومد - چراغ قوه هم نداشتم

-اين آخرين عكسيه كه نور و فضا اجازه داد بگيرم-

ساعت 5 كه هوا ديگه كاملا تاريك شده بود به ماشين رسيدم واز ديدنش كلي خوشحال شدم چون اين اخر مسير هر چي ميومدم نميرسيدم - تو راه برگشت بودم كه ديدم يك نفر با ميني بوس تو مسير ايستاده و دست تكان ميدهد نگه داشتم وراننده اش در مورد ديدن يا نديدن گروهي ده پونزده نفره از من سوال كرد منم حدسم همون گروهي بود كه باهاشون تا قله بودم گفتم گروه بابا كوهي رو ميگي؟ گفت آره گفتم قرار بود برن كنگ ومن رو قله ازشون جدا شدم
ولي مثل اينكه برنامه شون عوض شده بود و از روي قله (تنها جايي كه گوشي ها آنتن ميداد) گفتن برميگردن كردينه و مثل اينكه يك نفر نميتونست همراهيشون كنه حالا دست برقضا نه تو اين دره تنگ و تور آنتن پيدا ميشد نه هم تو مسير برگشت از قله و اين بنده خدا هم اگه ساعت 12 شب هم ميشد مي بايست همونجا مي موند تا يه خبري بشه
منم كه به اون راننده گفتم با اين حساب اگه اونا بخوان به اينجا برسن با توجه به حركتشون تا دو ساعت ديگه هم نميرسن
خلاصه چند تا شماره موبايل از اعضاي گروهشون گرفتم تا اگه جايي من داشتم واونا داشتن آنتن بهشون خبر بدم

تو اين فاصله هر چقدر سعي كردم شماره اي از روستا و اون حوالي پيدا كنم كه يه آماري بگيرم نشد كه نشد تا وقتي كه يكي از اعضاي گروه اس ام اس داد كه ما توي ماشينيم

من ساعت 7 رسيدم خونه واونا هم ساعت 9 تو ماشين و اول طرقبه بودن يني باترافيك شب جمعه اي دو ساعت ديگه ميرسيدن خونه هاشون

-وقتي تنهايي ميري بايدعكساتو اينجوري بگيري-

نكته ها :

- سفر تنهايي هم وقتي خوبه كه آدم آشنا به منطقه و محيط باشه ويا حداقل به لحاظ تجهيزات و وسايل دغدغه اي نداشته باشه
- فلاسك وچاي گرمم توي سردي قله به من ودو سه نفر ديگه چسبيد
- زمان بندي برگشت واقعا مهم است وهيچ موقع نبايد وسوسه بالاتر رفتن اونو به هم بريزه - تازه يك درصدي هم براي پيش بيني نشده هابايد گذاشت
- داشتن وسيله ارتباطي وتجهيزات مناسب ممكن است هميشه به كار نيايد ولي جايي كه لازم بشه و به كار ايد واقعا نقش خودشونو نشون مي دن
- نخستين گفتگوي يك پدر با پسردر اين روز ثبت وضبط گرديد(من وكوچولويي كه اگه خدا بخوادتا يكي دو هفته ديگه چشم به جهان خواهد گشود)

روي هم رفته براي من تجربه خوبي بود