داستان کوتاه
روزی از روزها پدری از یک خانواده ثروتمند ، پسرش را به مناطق
روستایی برد تا او دریابد مردم تنگدست چگونه زندگی می‌کنند .
آنان دو روز و دو شب را در مزرعه ی خانواده‌ای بسیار فقیر سر کردند و
سپس به سوی شهر بازگشتند . در نیمه‌های راه پدر از فرزند پرسید :
خب پسرم ، به من بگو سفر چگونه گذشت ؟
- خیلی خوب بود پدر .
- پسرم آیا دیدی مردم فقیر چگونه زندگی می‌کنند ؟
- بله پدر ، دیدم ...
- بگو ببینم از این سفر چه آموختی ؟
- من دیدم که :
ما در خانه ی خود یک سگ داریم و آنان چهار سگ داشتند .
ما استخری داریم که تا نیمه‌های باغمان طول دارد و
آنان برکه‌ای دارند که پایانی ندارد ،
ما فانوسهای باغمان را از خارج وارد کرده‌ایم ،
اما فانوسهای آنان ستارگان آسمانند .
ایوان ما تا حیاط جلوی خانه‌مان ادامه دارد ،
اما ایوان آنان تا افق گسترده است ......
ما قطعه زمین کوچکی داریم که در آن زندگی می‌کنیم ،
اما آنها کشتزارهایی دارند که انتهای آنان دیده نمی‌شود .
ما پیشخدمتهایی داریم که به ما خدمت می‌کنند ،
اما آنها خود به دیگران خدمت می‌کنند .
ما غذای مصرفی‌مان را خریداری می‌کنیم ،
اما آنها غذایشان را خود تولید می‌کنند .
ما در اطراف ملک خود دیوارهایی داریم تا ما را محافظت کنند ،
اما آنان دوستانی دارند تا آنها را محافظت کنند .
پسر همچنان سخن می‌گفت و پدر سکوت کرده بود و
سخنی برای گفتن نداشت .
پسر سپس افزود :
متشکرم پدر که نشان دادی ما چقدر فقیر هستیم !
+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم تیر ۱۳۹۱ ساعت توسط فاطمه
|
